Żeby było spójniej – kościół, który wybrali w terminie ich ślubu został otoczony rusztowaniami, bo w tym, a nie innym czasie rozpoczął się jego remont… Finalnie pobrali się w plenerze, tuż obok budynku kościelnego. Wielkie chapeau bas dla księdza, który wyszedł z taką propozycję.

Ale żeby realizować takie cuda, trzeba mieć sporo wyobraźni i przede wszystkim odwagi, a tego Ewie i Mateuszowi nie można odmówić. Tuż obok remontowanego przez rodziców Mateusza domu wyrósł namiot, pojawiły się dekoracje i stoliki, a w stodole obok rozstawiła się DJka. Trudno uwierzyć, że nie zostali w to zaangażowani wedding planerzy. Tak – organizacyjnie to było całkowicie wesele DIY! Gorący sierpniowy dzień (dosłownie i w przenośni) i parny wieczór dały się wszystkim mocno we znaki, więc zlokalizowany w stodole kameralny basen nie umknął niczyjej uwadze. Zastanawiasz się czy był tylko ozdobnikiem, czy może ktoś w nim finalnie wylądował? Przekonaj się oglądając do końca ten reportaż.

Muzyka: Talking Heads – This Must Be The Place

Ze względów logistycznych nie zdecydowaliśmy się na wyprawę w góry wysokie, ale mieszkanie w Krakowie ma ten atut, że w ciągu godziny można znaleźć w przeuroczym Beskidzie Wyspowym, który jesienią rozpieszcza kolorami! Wyposażeni w ślubne kreacje, plecaki, buty trekingowe, termos z herbatą i cienki wełniany koc, wybraliśmy się na tą nieoczywistą wycieczkę na polanę pod Ćwilinem, wzbudzając przy tym spore poruszenie wśród turystów. Ci odwzajemniali się życzeniami i odrobiną rozgrzewającej cytrynówki na cześć Gabi i Mikołaja. Była ciepła rozgrzewająca herbata wśród beżowych, przejrzałych traw, były piękne widoki i dość łaskawa pogoda. Było sporo śmiechu, dużo rozmów i wiele ciepła i bliskości.

Podczas takich sesji nie ma gotowego scenariusza. Jest miejsce i jesteście Wy i to głównie dzięki Wam i Waszej bliskości mogą powstać takie zdjęcia. Gabi, Mikołaju – dziękuję za zaufanie i ten cudownie spędzony czas w moim naturalnym środowisku.

Muzyka: Tamte Dni – Krzewy

Piękne słońce, które tego dnia na przekór postanowiło pokazać swoje łaskawe oblicze, przebijało się przez oszklone ściany palmiarni i nadawało wszystkiemu jeszcze bardziej wiarygodnej, egzotycznej estetyki. Ściany tropikalnej roślinności o niespotykanych w naszym kraju odcieniach zieleni, stanowi idealne tło dla naszej sesji. Rozgościliśmy się tam na tyle długo, że po upływie ustalonego czasu zostaliśmy subtelnie wyproszeni przez zraszacze. Udało się umknąć we względnie suchych ubraniach, ale z materiałem zdjęciowym na tyle dobrym, że mam śmiałość się nim z Wami tutaj podzielić.

Muzyka: Carlos Santana – Samba Pa Ti

Marie jest Francuzką, a Mateusz pochodzi z Przemyśla i nie poznali się w żadnych z europejskich krajów. Wszystko zaczęło się, gdy Marie była w trakcie swojej… samodzielnej podróży dookoła świata. Mateusz w tym czasie był pilotem wycieczki do Peru i Boliwii. Pewnego dnia grupa prowadzona przez Mateusza schodziła w głąb kanionu Colca. Niestety (choć później okazało się, że dla M&M NA SZCZĘŚCIE :)) w pewnym momencie jedna z uczestniczek dostała na tyle mocnych objawów choroby wysokościowej, że Mateusz musiał zostać z nią na noc we wiosce na dnie kanionu, podczas gdy reszta grupy poszła dalej z lokalnym przewodnikiem. W tej samej wiosce zatrzymała się również Marie, i od chwili gdy Mateusz ją zobaczył, już wiedział, że to ONA.

Po długich nocnych rozmowach wymienili się kontaktami, po czym spotkali się jeszcze kilka razy w różnych miejscach Ameryki Łacińskiej, a po pewnym czasie zaokrętowali się jako załoga na jachcie płynącym przez Atlantyk.

Po tych wojażach zdecydowali się osiąść w Krakowie, a kilka miesięcy później postanowili się pobrać. Ślub odbył się w zabytkowym kościele św. Barbary (XIV w.) tuż przy Rynku Głównym w Krakowie. Po zaślubinach Marie i Mateusz wraz z gośćmi spacerem udali się do Ogrodów Muzeum Archeologicznego, gdzie w otoczeniu zieleni, pod błękitem nieba, w bezpośredniej bliskości Zamku Wawelskiego świętowali ten wyjątkowy dzień. Nie zabrakło gości z Francji, a wraz z nimi przyjechały wybitne wina, których produkcją zajmuje się tata Marie.

To już moja druga wizyta w Ogrodach Muzeum Archeologicznego podczas uroczystości ślubnej. Zabawne, bo w obu przypadkach były to śluby polsko-francuskie.

Ślub: kościół św. Barbary w Krakowie
Przyjęcie: Ogrody Muzeum Archeologicznego w Krakowie
Tort i makaroniki dla gości: Cukiernia Nad&Greg
Konferansjerka/animatorka i DJ: Magdalena Darmoń i Arkadiusz Paszenda z Tête-à-tête
Bukiety i dekoracje kwiatowe: Iwona Fudała MAGICZNE KWIATY
Wina: wyprodukował i przywiózł z Francji Tata Marie 🙂

Muzyka: Paolo Nutini – Better Man

Kto chce to zobaczyć, musi wytrwać do końca reportażu. Tak, wiem, zdjęć jest sporo, ale na szczęście po drodze dużo piękna – ludzie, dekoracje, emocje i miejsca.

Ślub: Opactwo Benedyktyńskie w Tyńcu
Wesele: Dolina Cedronu – Leńcze
Catering i słodki stół: Etnika
Bar: Champion Bartender Quality
Florystyka i dekoracje: Petite Fleur
Suknia Julii: Anna Kara
Garnitur Piotra: Haratyk
Dancefloor: Urban Wedding
Make-up: Olga Wolska-Jerzak Make-Up Artist

Muzyka: Nick Mulvey – In Your Hands

Pojechaliśmy zatem w miejsce bliskie ich sercu – na małą działkę w okolicach Pilicy, na której spędzają sporo czasu. Wokół znikoma ilość cywilizacji, zabudowy i ludzi, czyli coś, co bardzo lubię. Wykorzystaliśmy do sesji okoliczne lasy, szopy, łąki, pola, domy. Dopisało absolutnie wszystko – miejscówka, nastroje, pogoda, słońce i… komary (niestety!), które podczas ujęć przy zachodzie słońca chciały nas dosłownie zjeść żywcem! Wyrazy uznania dla Karoliny, która miała odkryte plecy i ramiona i dzielnie znosiła boje z tymi krwiożerczymi bestiami.

Karolino, Piotrze – raz jeszcze dziękuję Wam za zaufanie, cudownie spędzony czas, za tą znajomość i piękny materiał, który bezdyskusyjnie jest ozdobą mojego portfolio, a który nie powstałby bez Was!

Suknia Karoliny: Strefa Panny Młodej
Biżuteria: Orska.pl – kolekcja Thuja
Garnitur Piotra: VISTULA

Muzyka: Max Avery Lichtenstein – Tarnation

Uparłem się, że muszę tam być, bo Karolinę i Piotra polubiłem od pierwszego spotkania w Krakowie. No i nie zawiodłem się – do ślubu, który odbył się w kościele św. Józefa na Rynku Podgórskim w Krakowie (piękny! jeden z moich ulubionych!) pojechali zabytkową Skodą prowadzoną przez przyjaciela Piotra. Na miejscu czekał ksiądz-performer, w zachowaniu bardzo podobny do księdza, którego widziałem kiedyś na ślubie we Włoszech. Zaopatrzony był w rekwizyty – m. in. stetoskop, który Karolina i Piotr wykorzystali do wsłuchania się w bicie swoich serc. Świetna, nowoczesna i zapadające w pamięć ceremonia.

Po wszystkim udaliśmy się do Folwarku Zalesie, w okolicach którego wykonaliśmy kilka ujęć plenerowych. Po ich zrobieniu od razu wiedziałem, że trafią do mojego portfolio. A to wszystko dzięki nim – Karolina wyglądała jak rzymska bogini, a Piotr jak model z żurnala. Scenerię stanowiły paprocie, porosty i bardzo pierwotny fragment lasu, tuż obok miejsca, w którym odbywało się wesele. No a potem to już była istna balanga – czułem się jak w teledysku zrealizowanym w szkole tańca – takiej ilości doskonale tańczących i spontanicznie bawiących się ludzi dawno nie widziałem.

Żałuję dwóch rzeczy – że musiałem wyjść tak wcześnie i nie mogłem dłużej się z Wami pobawić i że nie poznałem… Waszego psa! Ale to nadrobimy niebawem podczas spotkania! Dzięki kochani!

Wesele: Folwark Zalesie – Grajów/Wieliczka
Suknia Karoliny: Strefa Panny Młodej
Biżuteria: Orska.pl – kolekcja Thuja
Garnitur Piotra: VISTULA
Dancefloor: hulajnogi
Make-up: Magdalena Magija Makeup & Hair

Muzyka: Bill Withers – Lovely Day

Tym razem było ich 3 – Ona, On i ich wierny przyjaciel, pełnoprawny członek rodziny – pies Precel! Sporo się o nim nasłuchałem (tylko dobrego!), ale okazja do spotkania nadarzyła się dopiero podczas zaległej sesji poślubnej, którą zorganizowaliśmy prawie rok po ich ślubie! Niestety nie mógł towarzyszyć nam podczas całej sesji, bo jego energia i spontaniczność są niekontrolowalne.

Pojechaliśmy zatem w miejsce bliskie ich sercu – na małą działkę w okolicach Pilicy, na której spędzają sporo czasu. Wokół znikoma ilość cywilizacji, zabudowy i ludzi, czyli coś, co bardzo lubię. Wykorzystaliśmy do sesji okoliczne lasy, szopy, łąki, pola, domy. Dopisało absolutnie wszystko – miejscówka, nastroje, pogoda, słońce i… komary (niestety!), które podczas ujęć przy zachodzie słońca chciały nas dosłownie zjeść żywcem! Wyrazy uznania dla Karoliny, która miała odkryte plecy i ramiona i dzielnie znosiła boje z tymi krwiożerczymi bestiami.

Karolino, Piotrze – raz jeszcze dziękuję Wam za zaufanie, cudownie spędzony czas, za tą znajomość i piękny materiał, który bezdyskusyjnie jest ozdobą mojego portfolio, a który nie powstałby bez Was!

Plan był taki, że spędzamy miły, rodzinny weekend w Lanckoronie pod Krakowem, a przy okazji zrobimy zdjęcia. Ale jak tu myśleć o planszówkach, winie, kominku i zabawie z dzieciakami skoro w głowie snujesz plany jak tą sesję „rozegrać”. Wymyśliliśmy, że wstaniemy bladym świtem, żeby złapać legendarne, jesienne lanckorońskie mgły. Pobudka była bolesna, a okazała się jeszcze boleśniejsza, gdy wyszliśmy z domu i… nie było nawet grama mgły. Na szczęście byliśmy w tak urokliwej okolicy, że na każdym kroku znajdywaliśmy świetne miejscówki to zrobienia zdjęć.

Polskie lato 2018 należało to najcieplejszych i najpiękniejszych jakie pamiętam. My zdjęcia zaplanowaliśmy na koniec września i trafił nam się… cholernie chłodny weekend (rano ok. 5-7*C). Po gorącym lecie doznaliśmy szoku termicznego. Szczególnie Maja. Mimo wszystko M&S okazali się najdzielniejszymi „modelami” z jakimi miałem okazję do tej pory pracować. Wchodzili w miejsce, do których niejedna osoba bałaby się wejść w trekingowym ubraniu i podejmowali wyzwania, które niejedną parę by skutecznie zniechęciły do dalszego robienia zdjęć. A oni – bez zająknięcia i zbędnego zrzędzenia wykonywali polecenia. No ale nie ma się co dziwić – oboje są zawodowymi żołnierzami (TAK! MAJA TEŻ!), więc można powiedzieć – idealni kandydaci na plenerowe zdjęcia.

Kochani! Podziwiam Was i bardzo Wam dziękuję za ten czas!

Muzyka: Jill Andrews & Langhorne Slim – Sea of Love

Całe wydarzenie odbyło się na terenie Folwarku w Łochowie (okolice Warszawy), ale nad scenografią i dekoracjami czuwali niezawodni Ania z Michałem ze Ślubów bez Obciachu – ludzie o rzadko spotykanym wyczuciu smaku i estetyki. Florystyką zajmowały się Kwiaty&Miut (yyy, ktoś ich jeszcze nie zna?). To musiała być estetyczna petarda! I była…

Motywem przewodnim był las… na stole. Paprocie w doniczkach, mech, porosty i grzyby. Obyło się na szczęście bez ślimaków i szczypawek w zupie. Takie rzeczy potrafią wyczarować tylko odważani i uzdolnieni ludzie!

Ceremonia ślubna odbył się w drewnianej kaplicy na brzegu jeziora, do której P&M poszli piechotą. Ale kulminacją było wesele, które odbyło się w namiocie, z przeszklonym dachem, dzięki czemu można było podziwiać rozgwieżdżone niebo. Pod sufitem podwieszono setki lampek – na wypadek zachmurzenia.  Obłędny klimat! Parkiet – częściowo pod gołym niebem, a częściowo pod koroną rozłożystego drzewa, udekorowanego lampkami.

Żałuję, że mogę pokazać tylko część materiału, który udało mi się przygotować z tego ślubu.

Muzyka: Nick Mulvey – Fever To The Form