Żeby było spójniej – kościół, który wybrali w terminie ich ślubu został otoczony rusztowaniami, bo w tym, a nie innym czasie rozpoczął się jego remont… Finalnie pobrali się w plenerze, tuż obok budynku kościelnego. Wielkie chapeau bas dla księdza, który wyszedł z taką propozycję.

Ale żeby realizować takie cuda, trzeba mieć sporo wyobraźni i przede wszystkim odwagi, a tego Ewie i Mateuszowi nie można odmówić. Tuż obok remontowanego przez rodziców Mateusza domu wyrósł namiot, pojawiły się dekoracje i stoliki, a w stodole obok rozstawiła się DJka. Trudno uwierzyć, że nie zostali w to zaangażowani wedding planerzy. Tak – organizacyjnie to było całkowicie wesele DIY! Gorący sierpniowy dzień (dosłownie i w przenośni) i parny wieczór dały się wszystkim mocno we znaki, więc zlokalizowany w stodole kameralny basen nie umknął niczyjej uwadze. Zastanawiasz się czy był tylko ozdobnikiem, czy może ktoś w nim finalnie wylądował? Przekonaj się oglądając do końca ten reportaż.

Muzyka: Talking Heads – This Must Be The Place

Sam dworek jest otoczony zielenią – zabytkowym starodrzewiem – głównie gigantycznymi dębami, które dają błogi cień i oddech podczas upalnych letnich dni. Magda i Witek zaplanowali przygotowania i uroczystość weselną w dworku, a ślub w kościele w Kroczewie. Maga przygotowywała się w towarzystwie przyjaciółek w dworkowym cieniu. Witkowi towarzyszyli świadek i druhowie. Były ciemne okulary, whiskey i oldsmobile. M&W spotkali się pod koronami drzew, gdzie zorganizowaliśmy wzruszający first-look, podczas którego pojawiły się łzy wzruszenia (pierwsze, ale nie ostatnie tego dni).

Ceremonia w kościele to istny wyciskacz łez. Ale najlepsze i tak czekało nas podczas imprezy w dworku – ogromna przestrzeń, drinki i bezkres otaczającej nas natury i zieleni. Znalazł się czas na wszystko – życzenia w plenerze, emocjonalne przemowy, sesję ślubną, drinki i toasty oraz hulanki do białego rana.

Było bardzo elegancko, rodzinnie i emocjonalnie. Nie zabrakło nieposkromionej spontaniczności i szczerej radości. Dla mnie idealna kombinacja, która gwarantuje nieskończenie wiele sytuacji do uwiecznienia. Mam nadzieję, że udało mi się chodź po części uchwycić klimat tego dnia.

Muzyka: Luke Sital-Singh – Harvest Moon

Miałem podobnie z Mają i Tomkiem. Okazało się, że współdzielimy pasje do rowerów, gór, dobrej muzyki i mikro przygód. Od pierwszego spotkania z Mają wiedziałem, że to będzie doskonale spędzony czas, a ich uroczystość będzie dopięta na ostatni guzik. Mimo przeciwności losu zorganizowali wszystko tak jak sobie wymarzyli. Pobrali się w kościele MB Nieustającej Pomocy w Krakowie prowadzonym przez Zgromadzenie Zakonne Redemptorystów. Wnętrze kościoła zachwyca swoją przestrzenią i oddechem! Po ceremonii ślubnej przenieśliśmy się na BARKĘ na Wiśle, tuż obok Kładki Bernatka. A tam odbył się kameralny bankiet pełen przyjacielskich rozmów, rodzinnych uścisków i uśmiechów. Dużo serdeczności i wsparcia. Wszystko na ich zasadach i mam nadzieję, że zgodnie z oczekiwaniami.bez

A kilka dni później spotkaliśmy się ponownie (mam nadzieję, że nie ostatni raz!) na sesji poślubnej. Miały być góry, a stanęło na… tropikach. Ale to zupełnie osobna historia, którą możecie obejrzeć TUTAJ.

Przyjęcie: BARKA
Bukiet: Petit Fleur
Słodkości: La Baguette
Make-up: Kasia Filipowska
Włosy: Justyna Pilch
Dekoracje: Kuba Kowalczyk

Muzyka: Ralph Kaminski – KORA – Po prostu bądź

Kto chce to zobaczyć, musi wytrwać do końca reportażu. Tak, wiem, zdjęć jest sporo, ale na szczęście po drodze dużo piękna – ludzie, dekoracje, emocje i miejsca.

Ślub: Opactwo Benedyktyńskie w Tyńcu
Wesele: Dolina Cedronu – Leńcze
Catering i słodki stół: Etnika
Bar: Champion Bartender Quality
Florystyka i dekoracje: Petite Fleur
Suknia Julii: Anna Kara
Garnitur Piotra: Haratyk
Dancefloor: Urban Wedding
Make-up: Olga Wolska-Jerzak Make-Up Artist

Muzyka: Nick Mulvey – In Your Hands

W zamyśle Natalii i Jacka ten dzień miał być wyjątkowy – nie tylko dla nich (bo niepowtarzalny), ale i dla ich gości. I rzeczywiście był, bo po ceremonii ślubnej zamiast rozsiąść się przy stołach, wszyscy zostali podzieleni na dwie drużyny (a jakże – drużyna Pani Młodej i drużyna Pana Młodego!) i w sadzie rywalizowali w rozmaitych grach plenerowych. Trzeba było uważać, bo pod nogami kręciły się koty, frisbee latało nisko, a gigantyczna Jenga przy końcówce rozgrywki chybotała się złowrogo.

Po zmroku całość imprezy przeniosła się do stodoły, gdzie pod drewnianymi więźbami czekały już stoły zastawione obłędnym jedzeniem przygotowanym przez Boho Weddings, a na parkiecie królowały klubowe bity.

Nie mogło się skończyć standardowo, prawda? Dlatego nad ranem, dla najwytrwalszych imprezowiczów czekało ognisko pod gołym niebem i rozświetlającym okolicę księżycem. Była gitara i bongosy i śpiewy do wschodu słońca.

Optymalne pomieszanie tradycji i indywidualizmu. Magiczne miejsce i totalnie odjechani ludzie.

Miejsce: Dom w Przepitkach
Catering: Boho Weddings
Desery i słodkości: Bezownia
Weselny dj-set: Magda Gorbacz
Video (doskonali kompanii): Kasia i Bartek z Dalej Dalej
Prowadzenie imprezy: Miłosz Bałdyga
Dekoracje: DIY – Natalia, Jacek i przyjaciele
Drewniane gry: Marek – przyjaciel Jacka 🙂

Muzyka: Bon Iver – Blood bank

Historia Olgi i Wawrzyńca jest taka, że pobrali się w urokliwie usytuowanym, gotyckim kościele w Łapczycach, przy którego wieloletniej renowacji mieli swój ogromny udział. Kilka lat wcześniej obiecali sobie, że gdy skończą pracę, to właśnie tam wezmą swój ślub. No i udało się. Pytanie, czy odwlekali koniec prac możliwie najdłużej, czy wręcz przeciwnie – w sprinterskim tempie wykonywali swoją mozolną pracę, aby jak najprędzej się pobrać. O to zapomniałem zapytać.

Po ceremonii udaliśmy się do Pałacu Żeleńskich w Grodkowicach, który architektonicznie idealnie wpisuje się w upodobania Olgi i Wawrzyńca, a mnie kilka lat wcześniej wymarzyło się tam pracować. No i udało się! Zarówno ich, jak i moje marzenia się spełniły!

Życzę Wam kolejnych wspólnych i tak majestatycznych realizacji!

Muzyka: Alexi Murdoch – All My Days

Uparłem się, że muszę tam być, bo Karolinę i Piotra polubiłem od pierwszego spotkania w Krakowie. No i nie zawiodłem się – do ślubu, który odbył się w kościele św. Józefa na Rynku Podgórskim w Krakowie (piękny! jeden z moich ulubionych!) pojechali zabytkową Skodą prowadzoną przez przyjaciela Piotra. Na miejscu czekał ksiądz-performer, w zachowaniu bardzo podobny do księdza, którego widziałem kiedyś na ślubie we Włoszech. Zaopatrzony był w rekwizyty – m. in. stetoskop, który Karolina i Piotr wykorzystali do wsłuchania się w bicie swoich serc. Świetna, nowoczesna i zapadające w pamięć ceremonia.

Po wszystkim udaliśmy się do Folwarku Zalesie, w okolicach którego wykonaliśmy kilka ujęć plenerowych. Po ich zrobieniu od razu wiedziałem, że trafią do mojego portfolio. A to wszystko dzięki nim – Karolina wyglądała jak rzymska bogini, a Piotr jak model z żurnala. Scenerię stanowiły paprocie, porosty i bardzo pierwotny fragment lasu, tuż obok miejsca, w którym odbywało się wesele. No a potem to już była istna balanga – czułem się jak w teledysku zrealizowanym w szkole tańca – takiej ilości doskonale tańczących i spontanicznie bawiących się ludzi dawno nie widziałem.

Żałuję dwóch rzeczy – że musiałem wyjść tak wcześnie i nie mogłem dłużej się z Wami pobawić i że nie poznałem… Waszego psa! Ale to nadrobimy niebawem podczas spotkania! Dzięki kochani!

Wesele: Folwark Zalesie – Grajów/Wieliczka
Suknia Karoliny: Strefa Panny Młodej
Biżuteria: Orska.pl – kolekcja Thuja
Garnitur Piotra: VISTULA
Dancefloor: hulajnogi
Make-up: Magdalena Magija Makeup & Hair

Muzyka: Bill Withers – Lovely Day

Tym razem było ich 3 – Ona, On i ich wierny przyjaciel, pełnoprawny członek rodziny – pies Precel! Sporo się o nim nasłuchałem (tylko dobrego!), ale okazja do spotkania nadarzyła się dopiero podczas zaległej sesji poślubnej, którą zorganizowaliśmy prawie rok po ich ślubie! Niestety nie mógł towarzyszyć nam podczas całej sesji, bo jego energia i spontaniczność są niekontrolowalne.

Pojechaliśmy zatem w miejsce bliskie ich sercu – na małą działkę w okolicach Pilicy, na której spędzają sporo czasu. Wokół znikoma ilość cywilizacji, zabudowy i ludzi, czyli coś, co bardzo lubię. Wykorzystaliśmy do sesji okoliczne lasy, szopy, łąki, pola, domy. Dopisało absolutnie wszystko – miejscówka, nastroje, pogoda, słońce i… komary (niestety!), które podczas ujęć przy zachodzie słońca chciały nas dosłownie zjeść żywcem! Wyrazy uznania dla Karoliny, która miała odkryte plecy i ramiona i dzielnie znosiła boje z tymi krwiożerczymi bestiami.

Karolino, Piotrze – raz jeszcze dziękuję Wam za zaufanie, cudownie spędzony czas, za tą znajomość i piękny materiał, który bezdyskusyjnie jest ozdobą mojego portfolio, a który nie powstałby bez Was!

Spotykamy się kilka miesięcy później w Ostrowcu Świętokrzyskim, w rodzinnym domu Martyny. Ten czas spędzamy w ogrodzie, gdzie Martyna zrywa płatki kwiatów, które finalnie wylądują na… głowie jej i Piotra podczas wyjścia z kościoła. Potem jedziemy do Dworu Amelii w Rudzie Kościelnej – cudownego dworku, odrestaurowanego z ogromnym zaangażowaniem, pieczołowitością i świetnym wyczuciem smaku. Ślub odbywa się w zabytkowym drewnianym kościele tuż obok. Martyna, Piotr i goście udają się tam pieszo. Cudowne odludzie, gdzie towarzyszy nam tylko cisza.

Miało być pięknie i było. Dekoracje stanowiły makramy – częściowo wykonane przez samą Martynę, a częściowo przez jej przyjaciółkę i bliskich. Finalnie posłużyły nam za ściankę do wykonania kilku zdjęć podczas sesji i pamiątkowych fotografii z rodziną i najbliższymi. Do tego obłędna florystyka przygotowana przez dziewczyny z Babiego Lata w Krakowie. Nie wspomnę o kreacjach –  piękna, smukła koronkowa suknia i niestandardowy (przez co zapadający w pamięć) grafitowy garnitur w brązową kratę Piotra!

Wszystko okraszone buzującą imprezą i tańcami do białego rana. No ale przy takiej ekipie trudno wysiedzieć przy stole!

Kochani! Było pięknie! Niby się tego spodziewałem, a i tak byłem zaskoczony!

Miejsce: Dwór Amelii – Ruda Kościelna
Florystyka: Babie Lato
Dancefloor: DJ Mirosław Piróg
Sukienka: Anna Kara
Make-up: Noir Make Up – Edyta Parka
Garnitur: Massimo Dutti

Muzyka: Julia Pietrucha – Tonight

Nie inaczej było z Olą i Krzysiem. Od razu się polubiliśmy i chyba wszyscy wiedzieliśmy, że to będzie pięknie spędzony czas. Nie myliłem się. Mam nadzieję, że oni też. Na Podhale przyjechali kilka dni wcześniej z Warszawy, aby wraz z przyjaciółmi przygotować dekoracje. W dniu ślubu udało się zorganizować first-look – pełen emocji moment, który i mnie chwycił za gardło. A wszystko szczere i autentyczne. Pomiędzy tą parą jest wielka miłość, ale przede wszystkim ogromna przyjaźń, wzajemny szacunek i ogromne przywiązanie.

Podejście do Sanktuarium nie należy do wyjątkowo wymagających, dlatego Ola niebieski szlak na Rusinową Polanę pokonała w… trampkach. Było ciepło. Naprawdę gorąco! Ale kto zapomni to lato ad 2018, które zaczęło się w połowie kwietnia, a skończyło pod koniec października?!

Kameralna uroczystość ślubna odbyła się w gronie najbliższej rodziny, przyjaciół i… ciekawskich turystów. Potem prędko do Szymkówki i… TEN pierwszy taniec. Nie zapomnę. Nigdy. Totalnie ICH. I znowu absolutnie autentyczny. I ten dancefloor pod rozwieszonymi lampkami i rozgwieżdżonym niebem, z panoramą na Tatry. Zapierał dech w piersiach.

Olu, Krzysiu, dziękuję Wam! To było fantastyczne doświadczenie!

Miejsca: Szymkówka i Sanktuarium Matki Bożej Jaworzyńskiej Królowej Tatr na Wiktorówkach
Sukienka Oli: Karolina Twardowska Atelier
Garnitur Krzysia: De la Garza
Bukiet i wianek: Tale Of Us
DJ: Justyna Borycka i Karol Kania
Dekoracje, florystyka, papeteria: Ola, Krzyś i Przyjaciele (DIY)
Trampki Oli: pan Chińczyk w podziemiach przy Metro Centrum – Warszawa 😉

Muzyka (która towarzyszyła Oli i Krzysiowi podczas pierwszego tańca): The Lumineers – Sleep On The Floor