Żeby było spójniej – kościół, który wybrali w terminie ich ślubu został otoczony rusztowaniami, bo w tym, a nie innym czasie rozpoczął się jego remont… Finalnie pobrali się w plenerze, tuż obok budynku kościelnego. Wielkie chapeau bas dla księdza, który wyszedł z taką propozycję.

Ale żeby realizować takie cuda, trzeba mieć sporo wyobraźni i przede wszystkim odwagi, a tego Ewie i Mateuszowi nie można odmówić. Tuż obok remontowanego przez rodziców Mateusza domu wyrósł namiot, pojawiły się dekoracje i stoliki, a w stodole obok rozstawiła się DJka. Trudno uwierzyć, że nie zostali w to zaangażowani wedding planerzy. Tak – organizacyjnie to było całkowicie wesele DIY! Gorący sierpniowy dzień (dosłownie i w przenośni) i parny wieczór dały się wszystkim mocno we znaki, więc zlokalizowany w stodole kameralny basen nie umknął niczyjej uwadze. Zastanawiasz się czy był tylko ozdobnikiem, czy może ktoś w nim finalnie wylądował? Przekonaj się oglądając do końca ten reportaż.

Muzyka: Talking Heads – This Must Be The Place

Miałem podobnie z Mają i Tomkiem. Okazało się, że współdzielimy pasje do rowerów, gór, dobrej muzyki i mikro przygód. Od pierwszego spotkania z Mają wiedziałem, że to będzie doskonale spędzony czas, a ich uroczystość będzie dopięta na ostatni guzik. Mimo przeciwności losu zorganizowali wszystko tak jak sobie wymarzyli. Pobrali się w kościele MB Nieustającej Pomocy w Krakowie prowadzonym przez Zgromadzenie Zakonne Redemptorystów. Wnętrze kościoła zachwyca swoją przestrzenią i oddechem! Po ceremonii ślubnej przenieśliśmy się na BARKĘ na Wiśle, tuż obok Kładki Bernatka. A tam odbył się kameralny bankiet pełen przyjacielskich rozmów, rodzinnych uścisków i uśmiechów. Dużo serdeczności i wsparcia. Wszystko na ich zasadach i mam nadzieję, że zgodnie z oczekiwaniami.bez

A kilka dni później spotkaliśmy się ponownie (mam nadzieję, że nie ostatni raz!) na sesji poślubnej. Miały być góry, a stanęło na… tropikach. Ale to zupełnie osobna historia, którą możecie obejrzeć TUTAJ.

Przyjęcie: BARKA
Bukiet: Petit Fleur
Słodkości: La Baguette
Make-up: Kasia Filipowska
Włosy: Justyna Pilch
Dekoracje: Kuba Kowalczyk

Muzyka: Ralph Kaminski – KORA – Po prostu bądź

Kto chce to zobaczyć, musi wytrwać do końca reportażu. Tak, wiem, zdjęć jest sporo, ale na szczęście po drodze dużo piękna – ludzie, dekoracje, emocje i miejsca.

Ślub: Opactwo Benedyktyńskie w Tyńcu
Wesele: Dolina Cedronu – Leńcze
Catering i słodki stół: Etnika
Bar: Champion Bartender Quality
Florystyka i dekoracje: Petite Fleur
Suknia Julii: Anna Kara
Garnitur Piotra: Haratyk
Dancefloor: Urban Wedding
Make-up: Olga Wolska-Jerzak Make-Up Artist

Muzyka: Nick Mulvey – In Your Hands

Historia Olgi i Wawrzyńca jest taka, że pobrali się w urokliwie usytuowanym, gotyckim kościele w Łapczycach, przy którego wieloletniej renowacji mieli swój ogromny udział. Kilka lat wcześniej obiecali sobie, że gdy skończą pracę, to właśnie tam wezmą swój ślub. No i udało się. Pytanie, czy odwlekali koniec prac możliwie najdłużej, czy wręcz przeciwnie – w sprinterskim tempie wykonywali swoją mozolną pracę, aby jak najprędzej się pobrać. O to zapomniałem zapytać.

Po ceremonii udaliśmy się do Pałacu Żeleńskich w Grodkowicach, który architektonicznie idealnie wpisuje się w upodobania Olgi i Wawrzyńca, a mnie kilka lat wcześniej wymarzyło się tam pracować. No i udało się! Zarówno ich, jak i moje marzenia się spełniły!

Życzę Wam kolejnych wspólnych i tak majestatycznych realizacji!

Muzyka: Alexi Murdoch – All My Days

Uparłem się, że muszę tam być, bo Karolinę i Piotra polubiłem od pierwszego spotkania w Krakowie. No i nie zawiodłem się – do ślubu, który odbył się w kościele św. Józefa na Rynku Podgórskim w Krakowie (piękny! jeden z moich ulubionych!) pojechali zabytkową Skodą prowadzoną przez przyjaciela Piotra. Na miejscu czekał ksiądz-performer, w zachowaniu bardzo podobny do księdza, którego widziałem kiedyś na ślubie we Włoszech. Zaopatrzony był w rekwizyty – m. in. stetoskop, który Karolina i Piotr wykorzystali do wsłuchania się w bicie swoich serc. Świetna, nowoczesna i zapadające w pamięć ceremonia.

Po wszystkim udaliśmy się do Folwarku Zalesie, w okolicach którego wykonaliśmy kilka ujęć plenerowych. Po ich zrobieniu od razu wiedziałem, że trafią do mojego portfolio. A to wszystko dzięki nim – Karolina wyglądała jak rzymska bogini, a Piotr jak model z żurnala. Scenerię stanowiły paprocie, porosty i bardzo pierwotny fragment lasu, tuż obok miejsca, w którym odbywało się wesele. No a potem to już była istna balanga – czułem się jak w teledysku zrealizowanym w szkole tańca – takiej ilości doskonale tańczących i spontanicznie bawiących się ludzi dawno nie widziałem.

Żałuję dwóch rzeczy – że musiałem wyjść tak wcześnie i nie mogłem dłużej się z Wami pobawić i że nie poznałem… Waszego psa! Ale to nadrobimy niebawem podczas spotkania! Dzięki kochani!

Wesele: Folwark Zalesie – Grajów/Wieliczka
Suknia Karoliny: Strefa Panny Młodej
Biżuteria: Orska.pl – kolekcja Thuja
Garnitur Piotra: VISTULA
Dancefloor: hulajnogi
Make-up: Magdalena Magija Makeup & Hair

Muzyka: Bill Withers – Lovely Day

Tym razem było ich 3 – Ona, On i ich wierny przyjaciel, pełnoprawny członek rodziny – pies Precel! Sporo się o nim nasłuchałem (tylko dobrego!), ale okazja do spotkania nadarzyła się dopiero podczas zaległej sesji poślubnej, którą zorganizowaliśmy prawie rok po ich ślubie! Niestety nie mógł towarzyszyć nam podczas całej sesji, bo jego energia i spontaniczność są niekontrolowalne.

Pojechaliśmy zatem w miejsce bliskie ich sercu – na małą działkę w okolicach Pilicy, na której spędzają sporo czasu. Wokół znikoma ilość cywilizacji, zabudowy i ludzi, czyli coś, co bardzo lubię. Wykorzystaliśmy do sesji okoliczne lasy, szopy, łąki, pola, domy. Dopisało absolutnie wszystko – miejscówka, nastroje, pogoda, słońce i… komary (niestety!), które podczas ujęć przy zachodzie słońca chciały nas dosłownie zjeść żywcem! Wyrazy uznania dla Karoliny, która miała odkryte plecy i ramiona i dzielnie znosiła boje z tymi krwiożerczymi bestiami.

Karolino, Piotrze – raz jeszcze dziękuję Wam za zaufanie, cudownie spędzony czas, za tą znajomość i piękny materiał, który bezdyskusyjnie jest ozdobą mojego portfolio, a który nie powstałby bez Was!

Tym razem goście z Finlandii przywieźli ze sobą dłuuugie (ale jak się mówili – stosunkowo krótkie w porównaniu do tych, które wygłasza się w ich ojczyźnie) przemowy i nietypowy zwyczaj krojenia tortu weselnego. Krojenie z przytupem!

Polsko-fiński ślub Martyny i Anttiego odbył się w przepięknym, zabytkowym kościele w Modlnicy koło Krakowa. Goście przyjechali i odjechali… autobusem miejskim. Kierunek – wesele w Witkowej Chacie. Byłem tam już wcześniej na uroczystości Oli i Bogusia. Dobrze się fotografuje w miejscach, które już się zna, ale jednocześnie ma się wewnętrzną motywację, żeby nie powtarzać ujęć i ciągle szukać czegoś nowego.

Muzyka w tle: Lianne La Havas ft. Willy Mason – No Room For Doubt

To był ślub w iście spacerowym klimacie – najpierw pieszo do Bazyliki Franciszkańskiej (na co komu luksusowe auta, dorożki albo inne wynalazki?!), a po ceremonii ślubnej ponownie na nogach do Restauracji Cafe Oranżeria. Tym razem w strugach deszczu, ale i to nikomu nie przeszkadzało. Bo po co przejmować się banałami, na które i tak nie mamy wpływu?!

Ślub Gabi i Piotra należał do tych, które bardzo lubię, a zdarzają się bardzo rzadko – w klimacie slow-motion, bez zbędnych nerwów i stresów, gonitwy i powielania wytartych, często przestarzałych wzorów.

Dziękuję Wam i niech Wam wspólne dni płyną w równie niespiesznym tempie!

Muzyka w tle: Michael Nau – Love Survive

Były koronki i tatuaże, cygara i whiskey, wspólne puszczanie balonów, fajerwerki i rower-tandem niespodzianka dla Pauli.

Jednym słowem wielkie LOVE.

Muzyka: Noora Noor – Forget what I said

Nie mogło zabraknąć francuskiego czerwonego wina, którego produkcją zajmuje się wujek Gillesa. Były sery, była nawet Juliette Binoche. To był wspaniały sierpniowy dzień – słońce przeplatało się z kroplami deszczu, a uśmiechy mieszały się ze łzami.

Całość perfekcyjnie zorganizowana i ogarnięta przez Kingę Nowakowską z firmy Raz w życiu.

Muzyka: Cigarettes After Sex – Nothing’s Gonna Hurt You Baby