Żeby było spójniej – kościół, który wybrali w terminie ich ślubu został otoczony rusztowaniami, bo w tym, a nie innym czasie rozpoczął się jego remont… Finalnie pobrali się w plenerze, tuż obok budynku kościelnego. Wielkie chapeau bas dla księdza, który wyszedł z taką propozycję.

Ale żeby realizować takie cuda, trzeba mieć sporo wyobraźni i przede wszystkim odwagi, a tego Ewie i Mateuszowi nie można odmówić. Tuż obok remontowanego przez rodziców Mateusza domu wyrósł namiot, pojawiły się dekoracje i stoliki, a w stodole obok rozstawiła się DJka. Trudno uwierzyć, że nie zostali w to zaangażowani wedding planerzy. Tak – organizacyjnie to było całkowicie wesele DIY! Gorący sierpniowy dzień (dosłownie i w przenośni) i parny wieczór dały się wszystkim mocno we znaki, więc zlokalizowany w stodole kameralny basen nie umknął niczyjej uwadze. Zastanawiasz się czy był tylko ozdobnikiem, czy może ktoś w nim finalnie wylądował? Przekonaj się oglądając do końca ten reportaż.

Muzyka: Talking Heads – This Must Be The Place

Ze względów logistycznych nie zdecydowaliśmy się na wyprawę w góry wysokie, ale mieszkanie w Krakowie ma ten atut, że w ciągu godziny można znaleźć w przeuroczym Beskidzie Wyspowym, który jesienią rozpieszcza kolorami! Wyposażeni w ślubne kreacje, plecaki, buty trekingowe, termos z herbatą i cienki wełniany koc, wybraliśmy się na tą nieoczywistą wycieczkę na polanę pod Ćwilinem, wzbudzając przy tym spore poruszenie wśród turystów. Ci odwzajemniali się życzeniami i odrobiną rozgrzewającej cytrynówki na cześć Gabi i Mikołaja. Była ciepła rozgrzewająca herbata wśród beżowych, przejrzałych traw, były piękne widoki i dość łaskawa pogoda. Było sporo śmiechu, dużo rozmów i wiele ciepła i bliskości.

Podczas takich sesji nie ma gotowego scenariusza. Jest miejsce i jesteście Wy i to głównie dzięki Wam i Waszej bliskości mogą powstać takie zdjęcia. Gabi, Mikołaju – dziękuję za zaufanie i ten cudownie spędzony czas w moim naturalnym środowisku.

Muzyka: Tamte Dni – Krzewy

Pojechaliśmy zatem w miejsce bliskie ich sercu – na małą działkę w okolicach Pilicy, na której spędzają sporo czasu. Wokół znikoma ilość cywilizacji, zabudowy i ludzi, czyli coś, co bardzo lubię. Wykorzystaliśmy do sesji okoliczne lasy, szopy, łąki, pola, domy. Dopisało absolutnie wszystko – miejscówka, nastroje, pogoda, słońce i… komary (niestety!), które podczas ujęć przy zachodzie słońca chciały nas dosłownie zjeść żywcem! Wyrazy uznania dla Karoliny, która miała odkryte plecy i ramiona i dzielnie znosiła boje z tymi krwiożerczymi bestiami.

Karolino, Piotrze – raz jeszcze dziękuję Wam za zaufanie, cudownie spędzony czas, za tą znajomość i piękny materiał, który bezdyskusyjnie jest ozdobą mojego portfolio, a który nie powstałby bez Was!

Suknia Karoliny: Strefa Panny Młodej
Biżuteria: Orska.pl – kolekcja Thuja
Garnitur Piotra: VISTULA

Muzyka: Max Avery Lichtenstein – Tarnation

Uparłem się, że muszę tam być, bo Karolinę i Piotra polubiłem od pierwszego spotkania w Krakowie. No i nie zawiodłem się – do ślubu, który odbył się w kościele św. Józefa na Rynku Podgórskim w Krakowie (piękny! jeden z moich ulubionych!) pojechali zabytkową Skodą prowadzoną przez przyjaciela Piotra. Na miejscu czekał ksiądz-performer, w zachowaniu bardzo podobny do księdza, którego widziałem kiedyś na ślubie we Włoszech. Zaopatrzony był w rekwizyty – m. in. stetoskop, który Karolina i Piotr wykorzystali do wsłuchania się w bicie swoich serc. Świetna, nowoczesna i zapadające w pamięć ceremonia.

Po wszystkim udaliśmy się do Folwarku Zalesie, w okolicach którego wykonaliśmy kilka ujęć plenerowych. Po ich zrobieniu od razu wiedziałem, że trafią do mojego portfolio. A to wszystko dzięki nim – Karolina wyglądała jak rzymska bogini, a Piotr jak model z żurnala. Scenerię stanowiły paprocie, porosty i bardzo pierwotny fragment lasu, tuż obok miejsca, w którym odbywało się wesele. No a potem to już była istna balanga – czułem się jak w teledysku zrealizowanym w szkole tańca – takiej ilości doskonale tańczących i spontanicznie bawiących się ludzi dawno nie widziałem.

Żałuję dwóch rzeczy – że musiałem wyjść tak wcześnie i nie mogłem dłużej się z Wami pobawić i że nie poznałem… Waszego psa! Ale to nadrobimy niebawem podczas spotkania! Dzięki kochani!

Wesele: Folwark Zalesie – Grajów/Wieliczka
Suknia Karoliny: Strefa Panny Młodej
Biżuteria: Orska.pl – kolekcja Thuja
Garnitur Piotra: VISTULA
Dancefloor: hulajnogi
Make-up: Magdalena Magija Makeup & Hair

Muzyka: Bill Withers – Lovely Day

Tym razem było ich 3 – Ona, On i ich wierny przyjaciel, pełnoprawny członek rodziny – pies Precel! Sporo się o nim nasłuchałem (tylko dobrego!), ale okazja do spotkania nadarzyła się dopiero podczas zaległej sesji poślubnej, którą zorganizowaliśmy prawie rok po ich ślubie! Niestety nie mógł towarzyszyć nam podczas całej sesji, bo jego energia i spontaniczność są niekontrolowalne.

Pojechaliśmy zatem w miejsce bliskie ich sercu – na małą działkę w okolicach Pilicy, na której spędzają sporo czasu. Wokół znikoma ilość cywilizacji, zabudowy i ludzi, czyli coś, co bardzo lubię. Wykorzystaliśmy do sesji okoliczne lasy, szopy, łąki, pola, domy. Dopisało absolutnie wszystko – miejscówka, nastroje, pogoda, słońce i… komary (niestety!), które podczas ujęć przy zachodzie słońca chciały nas dosłownie zjeść żywcem! Wyrazy uznania dla Karoliny, która miała odkryte plecy i ramiona i dzielnie znosiła boje z tymi krwiożerczymi bestiami.

Karolino, Piotrze – raz jeszcze dziękuję Wam za zaufanie, cudownie spędzony czas, za tą znajomość i piękny materiał, który bezdyskusyjnie jest ozdobą mojego portfolio, a który nie powstałby bez Was!

Spotykamy się kilka miesięcy później w Ostrowcu Świętokrzyskim, w rodzinnym domu Martyny. Ten czas spędzamy w ogrodzie, gdzie Martyna zrywa płatki kwiatów, które finalnie wylądują na… głowie jej i Piotra podczas wyjścia z kościoła. Potem jedziemy do Dworu Amelii w Rudzie Kościelnej – cudownego dworku, odrestaurowanego z ogromnym zaangażowaniem, pieczołowitością i świetnym wyczuciem smaku. Ślub odbywa się w zabytkowym drewnianym kościele tuż obok. Martyna, Piotr i goście udają się tam pieszo. Cudowne odludzie, gdzie towarzyszy nam tylko cisza.

Miało być pięknie i było. Dekoracje stanowiły makramy – częściowo wykonane przez samą Martynę, a częściowo przez jej przyjaciółkę i bliskich. Finalnie posłużyły nam za ściankę do wykonania kilku zdjęć podczas sesji i pamiątkowych fotografii z rodziną i najbliższymi. Do tego obłędna florystyka przygotowana przez dziewczyny z Babiego Lata w Krakowie. Nie wspomnę o kreacjach –  piękna, smukła koronkowa suknia i niestandardowy (przez co zapadający w pamięć) grafitowy garnitur w brązową kratę Piotra!

Wszystko okraszone buzującą imprezą i tańcami do białego rana. No ale przy takiej ekipie trudno wysiedzieć przy stole!

Kochani! Było pięknie! Niby się tego spodziewałem, a i tak byłem zaskoczony!

Miejsce: Dwór Amelii – Ruda Kościelna
Florystyka: Babie Lato
Dancefloor: DJ Mirosław Piróg
Sukienka: Anna Kara
Make-up: Noir Make Up – Edyta Parka
Garnitur: Massimo Dutti

Muzyka: Julia Pietrucha – Tonight

Plan był taki, że spędzamy miły, rodzinny weekend w Lanckoronie pod Krakowem, a przy okazji zrobimy zdjęcia. Ale jak tu myśleć o planszówkach, winie, kominku i zabawie z dzieciakami skoro w głowie snujesz plany jak tą sesję „rozegrać”. Wymyśliliśmy, że wstaniemy bladym świtem, żeby złapać legendarne, jesienne lanckorońskie mgły. Pobudka była bolesna, a okazała się jeszcze boleśniejsza, gdy wyszliśmy z domu i… nie było nawet grama mgły. Na szczęście byliśmy w tak urokliwej okolicy, że na każdym kroku znajdywaliśmy świetne miejscówki to zrobienia zdjęć.

Polskie lato 2018 należało to najcieplejszych i najpiękniejszych jakie pamiętam. My zdjęcia zaplanowaliśmy na koniec września i trafił nam się… cholernie chłodny weekend (rano ok. 5-7*C). Po gorącym lecie doznaliśmy szoku termicznego. Szczególnie Maja. Mimo wszystko M&S okazali się najdzielniejszymi „modelami” z jakimi miałem okazję do tej pory pracować. Wchodzili w miejsce, do których niejedna osoba bałaby się wejść w trekingowym ubraniu i podejmowali wyzwania, które niejedną parę by skutecznie zniechęciły do dalszego robienia zdjęć. A oni – bez zająknięcia i zbędnego zrzędzenia wykonywali polecenia. No ale nie ma się co dziwić – oboje są zawodowymi żołnierzami (TAK! MAJA TEŻ!), więc można powiedzieć – idealni kandydaci na plenerowe zdjęcia.

Kochani! Podziwiam Was i bardzo Wam dziękuję za ten czas!

Muzyka: Jill Andrews & Langhorne Slim – Sea of Love

Tym razem goście z Finlandii przywieźli ze sobą dłuuugie (ale jak się mówili – stosunkowo krótkie w porównaniu do tych, które wygłasza się w ich ojczyźnie) przemowy i nietypowy zwyczaj krojenia tortu weselnego. Krojenie z przytupem!

Polsko-fiński ślub Martyny i Anttiego odbył się w przepięknym, zabytkowym kościele w Modlnicy koło Krakowa. Goście przyjechali i odjechali… autobusem miejskim. Kierunek – wesele w Witkowej Chacie. Byłem tam już wcześniej na uroczystości Oli i Bogusia. Dobrze się fotografuje w miejscach, które już się zna, ale jednocześnie ma się wewnętrzną motywację, żeby nie powtarzać ujęć i ciągle szukać czegoś nowego.

Muzyka w tle: Lianne La Havas ft. Willy Mason – No Room For Doubt

Ślub Oli i Krzysia był pierwszym reportażem, jaki miałem przyjemność wykonać w 2017 roku. Połowa kwietnia – pogoda jak zwykle była jedną wielką niewiadomą. Na drzewach pierwsze liście, wokół zielono, bo Dwór Słupia otoczony jest pięknym parkiem. Piękne stroje, cudowne dekoracje, zabytkowy drewniany kościół. Do tego sporo wzruszeń i uśmiechów.

Muzyka: Patrick Watson – Lighthouse

Nie mogło zabraknąć francuskiego czerwonego wina, którego produkcją zajmuje się wujek Gillesa. Były sery, była nawet Juliette Binoche. To był wspaniały sierpniowy dzień – słońce przeplatało się z kroplami deszczu, a uśmiechy mieszały się ze łzami.

Całość perfekcyjnie zorganizowana i ogarnięta przez Kingę Nowakowską z firmy Raz w życiu.

Muzyka: Cigarettes After Sex – Nothing’s Gonna Hurt You Baby