Spotykamy się kilka miesięcy później podczas ich plenerowego ślubu. Towarzyszy temu sporo emocji – Szymon dostaje ataku gorąca, a Weronika zapomina bukietu na ceremonię zaślubin. Do „ołtarza” Weronikę odprowadza tata – absolutnie najlepiej wystylizowany Tata Panny Młodej, jakiego widziałem podczas swoich zleceń. Wszystko pod błękitnym, letnim niebem, w promieniach gorącego słońca, które grzeje niemiłosiernie. Emocje opadają i parze udziela się ten sam luz, który towarzyszył im podczas naszego spotkania. I tak jest do końca – spontaniczność, euforia i dużo świetnej zabawy.

Impreza odbywa się na zmianę na parkiecie (gdzie czadu daje Arek Zwoliński) i na patio pod chmurką tuż obok baru, który rozgrzany jest do czerwoności, a mimo to całą noc serwuje schłodzone drinki. To, co umknęło mojemu oku zarejestrowali na pewno Kasia i Paweł z LOWMI (dzięki za super towarzystwo!).

Weroniko, Szymonie – fajnie, że daliście się namówić na zorganizowanie ceremonii pod gołym niebem, mimo że prawie wszyscy przypłaciliśmy to udarem słonecznym 🙂

Ceremonia ślubna i wesele: Centrum sportowo-rekreacyjne „ZBYSZKO” – Wiączyń Dolny
Dekoracje: Weronika wraz z Martą z Care for Decor
Florystyka: Floral Studio Elżbieta Dziomdziora
Video: Kasia i Paweł – LOWMI
DJ: Arek Zwoliński – Doubleu
Fryzjer: White Hair Studio Łódź
Make-up: Coś Pięknego
Suknia Weroniki i garnitur Szymona: Dress Code – wykonane przez Mamę Weroniki i jej uzdolnioną krawcową i krawców

Muzyka: Florence & The Machine – Dog Days Are Over

Plan był taki, że spędzamy miły, rodzinny weekend w Lanckoronie pod Krakowem, a przy okazji zrobimy zdjęcia. Ale jak tu myśleć o planszówkach, winie, kominku i zabawie z dzieciakami skoro w głowie snujesz plany jak tą sesję „rozegrać”. Wymyśliliśmy, że wstaniemy bladym świtem, żeby złapać legendarne, jesienne lanckorońskie mgły. Pobudka była bolesna, a okazała się jeszcze boleśniejsza, gdy wyszliśmy z domu i… nie było nawet grama mgły. Na szczęście byliśmy w tak urokliwej okolicy, że na każdym kroku znajdywaliśmy świetne miejscówki to zrobienia zdjęć.

Polskie lato 2018 należało to najcieplejszych i najpiękniejszych jakie pamiętam. My zdjęcia zaplanowaliśmy na koniec września i trafił nam się… cholernie chłodny weekend (rano ok. 5-7*C). Po gorącym lecie doznaliśmy szoku termicznego. Szczególnie Maja. Mimo wszystko M&S okazali się najdzielniejszymi „modelami” z jakimi miałem okazję do tej pory pracować. Wchodzili w miejsce, do których niejedna osoba bałaby się wejść w trekingowym ubraniu i podejmowali wyzwania, które niejedną parę by skutecznie zniechęciły do dalszego robienia zdjęć. A oni – bez zająknięcia i zbędnego zrzędzenia wykonywali polecenia. No ale nie ma się co dziwić – oboje są zawodowymi żołnierzami (TAK! MAJA TEŻ!), więc można powiedzieć – idealni kandydaci na plenerowe zdjęcia.

Kochani! Podziwiam Was i bardzo Wam dziękuję za ten czas!

Muzyka: Jill Andrews & Langhorne Slim – Sea of Love

Nie inaczej było z Olą i Krzysiem. Od razu się polubiliśmy i chyba wszyscy wiedzieliśmy, że to będzie pięknie spędzony czas. Nie myliłem się. Mam nadzieję, że oni też. Na Podhale przyjechali kilka dni wcześniej z Warszawy, aby wraz z przyjaciółmi przygotować dekoracje. W dniu ślubu udało się zorganizować first-look – pełen emocji moment, który i mnie chwycił za gardło. A wszystko szczere i autentyczne. Pomiędzy tą parą jest wielka miłość, ale przede wszystkim ogromna przyjaźń, wzajemny szacunek i ogromne przywiązanie.

Podejście do Sanktuarium nie należy do wyjątkowo wymagających, dlatego Ola niebieski szlak na Rusinową Polanę pokonała w… trampkach. Było ciepło. Naprawdę gorąco! Ale kto zapomni to lato ad 2018, które zaczęło się w połowie kwietnia, a skończyło pod koniec października?!

Kameralna uroczystość ślubna odbyła się w gronie najbliższej rodziny, przyjaciół i… ciekawskich turystów. Potem prędko do Szymkówki i… TEN pierwszy taniec. Nie zapomnę. Nigdy. Totalnie ICH. I znowu absolutnie autentyczny. I ten dancefloor pod rozwieszonymi lampkami i rozgwieżdżonym niebem, z panoramą na Tatry. Zapierał dech w piersiach.

Olu, Krzysiu, dziękuję Wam! To było fantastyczne doświadczenie!

Miejsca: Szymkówka i Sanktuarium Matki Bożej Jaworzyńskiej Królowej Tatr na Wiktorówkach
Sukienka Oli: Karolina Twardowska Atelier
Garnitur Krzysia: De la Garza
Bukiet i wianek: Tale Of Us
DJ: Justyna Borycka i Karol Kania
Dekoracje, florystyka, papeteria: Ola, Krzyś i Przyjaciele (DIY)
Trampki Oli: pan Chińczyk w podziemiach przy Metro Centrum – Warszawa 😉

Muzyka (która towarzyszyła Oli i Krzysiowi podczas pierwszego tańca): The Lumineers – Sleep On The Floor

Impreza weselna, na którą zjechało się pół Warszawy, odbyła się u podnóża ruin dworku – własności Dżus i Pepe. Posiadłość ma niebawem otrzymać nowe, drugie życie. D&P chcą ją wskrzesić wraz z jej niepowtarzalnym klimatem. Wszystko w towarzystwie drzew, stawów i łąk. Istny obłęd!

Organizacja i koordynacja: Śluby bez obciachu
Kreacje Dżus: paprocki&brzozowski
Miejsce przygotowań: „Nihil Novi” Hotel & Restauracja
Make-up: Sylwia Rakowska
Fryzura: Tomasz Górecki – Frizz Me
Florystyka i dekoracje: Kwiaty&Miut
Kaligrafia: Małgosia Małecka – HELLO Caligraphy
Video: Sebastian Nandryka – Superweddings.pl
Wsparcie foto: Michał Ramus Weddings

Muzyka: Maanam – Chcę Ci Powiedzieć Coś (Old Spice Edit)

Druhowie Pawła wiążący krawaty, po uprzednim wypiciu kilku szklaneczek Single Malta i prześliczne druhny Betti wznoszące toasty schłodzonym Prosecco. Do tego niebanalne dekoracje przygotowane przez Betti, namiot wśród drzew i duuuużo emocji.

Muzyka: The Paper Kites – Bloom

Moi ludzie w moim mieście. Dziękuję Wam i serdecznie pozdrawiam Waszą TRÓJKĘ!

Muzyka: Angus & Julia Stone – Grizzly Bear

Co to się działo! Trudno to wszystko opisać… Łódzki Andel’s Hotel Lodz i kąpiele w basenie na „za pięć dwunasta”, polski mały Fiat jako kartka z życzeniami (którym podobno mieli wrócić do domu na Wyspach), hektolitry irlandzkiej whiskey, celtyckie chóralne śpiewy po północy, kumple z łódzkiej drużyny rugby, którą prowadził i trenował Paul.

Było tak jak można było się spodziewać – na luzie, śmiesznie, ale i wzruszająco. To był na prawdę świetnie spędzony wieczór!

Muzyka: Van Morrison – Brown Eyed Girl

Wszystko zaczęło się od pełnych napięcia przygotowań w Domu Towarzystwa Kredytowego w Łodzi przy ulicy Pomorskiej. Budynek, który pamiętałem jako rozsypującą się ruderę, odnowiono i tchnięto w niego drugie życie. Działa jak wehikuł czasu przenoszący gości do epoki największej prosperity miasta – do łódzkiej „Ziemi Obiecanej” z początków XIX wieku.

Najlepsze było jednak przed nami – piękna, cywilna uroczystość, a następnie spotkanie z przyjaciółmi i rodziną w Ogrodach Instytutu Europejskiego. Iście chilloutowy klimat z grillem, barem i parkietem pod gołym, letnim niebem. Gwóźdź programu – koncert niespodzianka łódzkiej grupy Little White Lies.

Było nastrojowo, emocjonalnie, oryginalnie i nietypowo. Takie wydarzenia zapadają w pamięć. Takie rzeczy tylko w Łodzi!

Muzyka: Nick Cave and The Bad Seeds – Into My Arms