Żeby było spójniej – kościół, który wybrali w terminie ich ślubu został otoczony rusztowaniami, bo w tym, a nie innym czasie rozpoczął się jego remont… Finalnie pobrali się w plenerze, tuż obok budynku kościelnego. Wielkie chapeau bas dla księdza, który wyszedł z taką propozycję.

Ale żeby realizować takie cuda, trzeba mieć sporo wyobraźni i przede wszystkim odwagi, a tego Ewie i Mateuszowi nie można odmówić. Tuż obok remontowanego przez rodziców Mateusza domu wyrósł namiot, pojawiły się dekoracje i stoliki, a w stodole obok rozstawiła się DJka. Trudno uwierzyć, że nie zostali w to zaangażowani wedding planerzy. Tak – organizacyjnie to było całkowicie wesele DIY! Gorący sierpniowy dzień (dosłownie i w przenośni) i parny wieczór dały się wszystkim mocno we znaki, więc zlokalizowany w stodole kameralny basen nie umknął niczyjej uwadze. Zastanawiasz się czy był tylko ozdobnikiem, czy może ktoś w nim finalnie wylądował? Przekonaj się oglądając do końca ten reportaż.

Muzyka: Talking Heads – This Must Be The Place

Zuza i Tomek zdecydowali się na formę ślubu, która mnie osobiście odpowiada najbardziej (zarówno osobostych i zawodowych preferencji) – plenerowy ślub humanistyczny. Cudowna kameralna uroczystość, za której oprawę odpowiedzialni byli głównie Tomek, Zuza i ich przyjaciele i rodzina. Dekoracje i kwiaty z ogromnym wyczuciem i gracją przygotowały przyjaciółki Zuzy i Tomka, a samego ślubu udzielał im przyjaciel.

Nie mogło się obyć bez drinków, hulanek i tańców w ogrodzie, ale o tym nie będę się rozpisywał, bo namiastka tego w poniższym reportażu.

Miejsce: Folwark Ruchenka
Drinkbar: Pasjonaci
Suknia: We Are Dearly
Catering: GADO catering
Kwiaty i Dekoracje: DIY w wykonaniu przyjaciółek Z&M – Ola Kowalik i Karolina Czumaj 🧡

Muzyka: Natalia Przybysz – Ciepły Wiatr

Nie inaczej było z Olą i Krzysiem. Od razu się polubiliśmy i chyba wszyscy wiedzieliśmy, że to będzie pięknie spędzony czas. Nie myliłem się. Mam nadzieję, że oni też. Na Podhale przyjechali kilka dni wcześniej z Warszawy, aby wraz z przyjaciółmi przygotować dekoracje. W dniu ślubu udało się zorganizować first-look – pełen emocji moment, który i mnie chwycił za gardło. A wszystko szczere i autentyczne. Pomiędzy tą parą jest wielka miłość, ale przede wszystkim ogromna przyjaźń, wzajemny szacunek i ogromne przywiązanie.

Podejście do Sanktuarium nie należy do wyjątkowo wymagających, dlatego Ola niebieski szlak na Rusinową Polanę pokonała w… trampkach. Było ciepło. Naprawdę gorąco! Ale kto zapomni to lato ad 2018, które zaczęło się w połowie kwietnia, a skończyło pod koniec października?!

Kameralna uroczystość ślubna odbyła się w gronie najbliższej rodziny, przyjaciół i… ciekawskich turystów. Potem prędko do Szymkówki i… TEN pierwszy taniec. Nie zapomnę. Nigdy. Totalnie ICH. I znowu absolutnie autentyczny. I ten dancefloor pod rozwieszonymi lampkami i rozgwieżdżonym niebem, z panoramą na Tatry. Zapierał dech w piersiach.

Olu, Krzysiu, dziękuję Wam! To było fantastyczne doświadczenie!

Miejsca: Szymkówka i Sanktuarium Matki Bożej Jaworzyńskiej Królowej Tatr na Wiktorówkach
Sukienka Oli: Karolina Twardowska Atelier
Garnitur Krzysia: De la Garza
Bukiet i wianek: Tale Of Us
DJ: Justyna Borycka i Karol Kania
Dekoracje, florystyka, papeteria: Ola, Krzyś i Przyjaciele (DIY)
Trampki Oli: pan Chińczyk w podziemiach przy Metro Centrum – Warszawa 😉

Muzyka (która towarzyszyła Oli i Krzysiowi podczas pierwszego tańca): The Lumineers – Sleep On The Floor

Warto było ruszyć aż na drugi biegun Polski by poznać ludzi, którym niestraszne były zmieniające się jak w kalejdoskopie warunki atmosferyczne – z plam słońca na iście listopadową aurę. Nie pokrzyżowało to jednak planów w zorganizowaniu niebanalnego wydarzenia, w niezwykłym miejscu oraz z niespotykanym rozmachem i zaangażowaniem.

Precyzyjnie dobrane detale, zaprojektowane i wykonane przez samą Pannę Młodą, fantastyczne kreacje i dodatki to zaledwie część estetycznych niezwykłości, których miałem przyjemność doświadczyć.

Żałuję, że mogę uchylić zaledwie rąbka tajemnicy…

Muzyka: Ania Rusowicz – Czy da się kochać